DROGA KRZYŻOWA: Z MATKĄ NAJŚWIĘTSZĄ

Przejdziemy śladami Chrystusa spotykając się w szczególny sposób z Matką Bolesną. Ona była blisko swego Syna i uczestniczyła w dziele zbawienia świata. Spróbujmy wsłuchać się w rytm Jej Serca, abyśmy w godzinach bolesnych doświadczeń umieli kochać, tak jak Ona.

STACJA I
Pan Jezus na śmierć skazany

Maryja jako matka skazańca prawdopodobnie czekała na zewnątrz pretorium. Wiedziała jednak doskonale jaki będzie wyrok. Myślała o swoim Synu i o Piłacie. Swym macierzyńskim sercem kochała namiestnika Rzymu i wiedziała w jak straszny dramat dał się uwikłać ten państwowy urzędnik. Piłata kochał Chrystus i Piłata kochała Matka Chrystusa.
Matko, naucz nas kochać tych, którzy wydają na nas niesprawiedliwe wyroki. Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA II
Pan Jezus przyjmuje krzyż

Ty jedna, Matko Boga, byłaś przygotowana na przyjęcie krzyża przez Syna. Ty jedna traktowałaś Jego wypowiedzi zapowiadające mękę konkretnie i na serio. Ani dla Syna, ani dla Ciebie krzyż nie był niespodzianką.
Być przygotowanym do przyjęcia krzyża w każdym momencie to znak wielkiej dojrzałości. Oby i dla nas żaden krzyż nie był niespodzianką. Krzyż jest znakiem drogi chrześcijańskiego powołania.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA III
Pan Jezus upada pod krzyżem

Spoglądasz, Matko, na Syna przygniecionego do ziemi drzewem krzyża i prosisz Ojca niebieskiego, aby udzielił Mu sił, by mógł powstać. Sama nie mogłaś tego uczynić, ale doskonale opanowałaś sztukę wspomagania innych swoją modlitwą. Wiedziałaś, że Ojciec Mu pomoże.
Matko Boga, naucz nas w godzinach bezradności skutecznej modlitwy wspierającej.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA IV
Chrystus spotyka swoją Matkę

Wymienione spojrzenia. Syn dobrze wiedział, że jesteś blisko. Mimo gwaru ulicy doskonale słyszał uderzenia Twego matczynego serca. Miłość, która Was łączyła, pozwalała na trwanie w ciągłej bliskości. W godzinach doświadczeń mieć kochające serce blisko, to wielki skarb.
Matko Boga, naucz nas wiernej miłości.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA V
Szymon pomaga Chrystusowi dźwigać krzyż

Byłaś bardzo wdzięczna Szymonowi za to, że przyjął krzyż Twojego Syna. Być może, że w przyszłości miałaś okazję osobiście mu za to podziękować. Tak on, jak i jego synowie zostaną włączeni do Kościoła. Każdy, kto pomaga tym, których kochamy, staje się nam szczególnie bliski.
Matko Boga, naucz nas okazywać wdzięczność przyjacielom naszych przyjaciół.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA VI
Święta Weronika ociera twarz Chrystusowi

Sama nie mogłaś podejść tak blisko, uczyniła to Weronika. Byłaś jej wdzięczna, a zarazem dumna z odważnej kobiety. Cieszyłaś się, że na chuście kobiety Syn zostawił znak swojej wdzięczności. Widzisz, Matko, że na tej trudnej drodze są ludzie dobrego i wielkiego serca. Wymieszani z tłumem są jak ziarenka złota w stercie piasku.
Matko Boga, naucz nas dostrzegać dobro w ludziach, których spotykamy przypadkowo.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA VII
Pan Jezus upada po raz drugi

Wiedziałaś, że Syn wstanie. Do miejsca stracenia było już niedaleko. Chwila słabości, oderwali Go od ziemi żołnierze, pomagali Mu w wypełnieniu woli Ojca. Kochasz i tych żołnierzy, Ty - Matka pięknej miłości - nie możesz nie kochać. Spoglądasz na nich jak Matka na swoje dzieci. Oni nie wiedzą o tym, że ten mord dokonuje się w rodzinie, że zabijają najlepszego ze swoich braci.
Matko Boga, naucz nas miłować tych, którzy zadają nam cierpienie.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA VIII
Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty

Ewangelia nie mówi o Twoich łzach. Ale skoro Twój Syn płakał nad Jerozolimą i nad grobem Łazarza, to i Ty, Jego Matka, nie musisz wstydzić się łez. Łzy są znakiem wrażliwości serca. Naucz nas, Matko, płakać z płaczącymi i naucz nas trudnej sztuki płaczu nad sobą. Naucz nas doceniać wartość łez współczucia i łez żalu.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA IX
Chrystus po raz trzeci upada na ziemię

Już widać miejsce straceń. Sama myśl o cierpieniach, jakie czekają, może osłabić Skazańca tak, iż nie jest w stanie zrobić kroku naprzód. Ileż potrzeba odwagi w podejściu do cierpienia.
Pod Tobą, Matko, też ugięły się kolana; taka jest ludzka reakcja wobec bólu. Nie upadłaś, ale mobilizując siły, wspierałaś swego Syna w pełnieniu Jego trudnego zadania.
Matko Boga, naucz nas wspierać innych na ich krzyżowej drodze.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA X
Pan Jezus odarty z szat

Tylko Ty, jako Matka, od urodzenia znałaś w pełni nagość swego Syna: w kąpieli, w ubraniu, kiedy był dzieckiem. Miłość pozwala ją odkryć. Ile razy jest odsłaniana bez miłości, tyle razy rani i pomniejsza tych, którzy to czynią. Tylko miłość może czekać na pełne objawienie tajemnicy tego, kogo kocha.
Matko Boga, naucz nas szacunku i wielkiej wrażliwości na tajemnicę drugiego człowieka.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA XI
Pan Jezus przybity do krzyża

Matko, słyszałaś te głuche uderzenia; gwoździe przebijały ręce Twego Syna, a ich ostrza rozdzierały Twoje serce. Jak strasznie boli rana zadana temu, kogo kochamy. Tysiące razy mniej boli uderzenie wymierzone w nas, niż uderzenie wymierzone w osobę kochaną.
Matko Boga, przebacz nasze grzechy, które raniąc Jezusa, ranią również Ciebie.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA XII
Pan Jezus umiera na krzyżu

Uczestniczyłaś w agonii, byłaś blisko skoro mogłaś słyszeć Jego słowa: Oto Syn Twój. Odetchnęłaś z ulgą, kiedy oddał ducha. Ale Ojciec chciał, byś przeżyła jeszcze jedno uderzenie. Na Twoich oczach ostra włócznia sięga Serca Twego Syna. Ono już nie cierpi, bo nie żyje, ale Twoje serce cierpi. A mimo to potrafisz spojrzeć z przebaczającą miłością na żołnierza, który to uczynił.
Matko Boga, naucz nas spojrzenia z przebaczającą miłością na tych, którzy zranili nasze serca.
Matko Bolesna - módl się za nami.

STACJA XIII
Pan Jezus zdjęty z krzyża

Duch w kochających rękach Ojca. Martwe ciało w kochających rękach Matki. Tak było na początku, ponad trzydzieści lat temu. Syn wyszedł z domu Ojca i zamieszkał w domu Matki. Długa wędrówka Syna Bożego przez świat w całości dokonała się przez kochające serce Matki.
Matko Boga, dziękujemy Ci za Twoją miłość, którą objęłaś Boga i nas - słabych ludzi.
Matko Bolesna - przyczyń się za nami.

STACJA XIV
Ciało Chrystusa złożone do grobu

Maryjo, Ty jedna czekałaś na zmartwychwstanie. Wiedziałaś, że ono nastąpi w trzecim dniu. Ty jedna wierzyłaś w pełni w słowa swojego Syna. Kiedy zamknięto grób i Ty mogłaś powiedzieć: Wykonało się. To co nastąpi później, będzie już tylko darem Zmartwychwstałego. Rozstając się z Jezusem, zatroszczysz się o syna, którego otrzymałaś pod krzyżem - o Jana, o Kościół, o nas.
Pod Twoją obronę uciekamy się...