1. A CZEMÓŻ MÓJ JEZUS TAK UBOGO LEŻY, * Ani po królewsku, ni w drogiej odzieży, * Znać dlatego by grzesznika, * Czartowskiego niewolnika, * Od piekła wybawił, przez ubóstwo zbawił.
    2. Czemu nie w pałacach rodzi się Dziecina, * wszak świat, niebo, ziemia, Jego jest dziedzina. * Ale w stajence ubogiej, na sianeczku w ten mróz srogi, * w kamiennym żłóbeczku, zimno Paniąteczku.
    3. Czemu nie w bogatej pościeli królewskiej, * nie pod pawilonem leży Pan niebieski? * Pajęczyna pawilonem, aby każdy był zbawionym, * kochaj Go serdecznie, będziesz żył z Nim wiecznie.
    1. A WCZORA Z WIECZORA, Z niebieskiego dwora * Przyszła nam nowina; * Panna rodzi Syna.
    2. Boga prawdziwego, * Boga prawdziwego, * nieogarnionego, * nieogarnionego.
    3. Za wyrokiem Boskim, * za wyrokiem Boskim, * w Betlejem żydowskim, * w Betlejem żydowskim.
    4. Pastuszkowie mali, * pastuszkowie mali, * w polu wtenczas spali, * w polu wtenczas spali.
    5. Gdy Anioł z północy * gdy Anioł z północy * światłość z nieba toczy, * światłość z nieba toczy.
    6. Chwałę oznajmując, * chwałę oznajmując, * szopę pokazując, * szopę pokazując,
    7. Gdzie Panna z Dzieciątkiem, * gdzie Panna z Dzieciątkiem, * z wołem i oślątkiem, * z wołem i oślątkiem.
    1. ACH, UBOGI ŻŁOBIE, CÓŻ JA WIDZĘ W TOBIE * Droższy widok, niż ma niebo w maleńkiej osobie.
    2. Zbawicielu drogi, tak żeś to ubogi! * Opuściłeś śliczne niebo, obrałeś barłogi, * opuściłeś śliczne niebo, obrałeś barłogi.
    3. Czy żeś nie mógł sobie, w największej ozdobie * obrać pałacu drogiego, nie w tym leżeć żłobie? * Obrać pałacu drogiego, nie w tym leżeć żłobie?
    4. Gdy na świat przybywasz, grzechy z niego zmywasz, * a na zmycie tej sprośności, gorzkie łzy wylewasz, * a na zmycie tej sprośności, gorzkie łzy wylewasz.
    5. Któż tu nie struchleje, wszystek nie zdrętwieje * któż Cię widząc płaczącego, łzą się nie zaleje, * któż Cię widząc płaczącego, łzą się nie zaleje.
    6. Na twarz upadamy, czołem uderzamy, * witając Cię w tej stajence między bydlętami, * witając Cię w tej stajence między bydlętami.
    7. Zmiłuj się nad nami, obmyj z grzechów łzami, * przyjmij serca te skruszone, które Ci składamy, * przyjmij serca te skruszone, które Ci składamy.
    1. ACH WITAJŻE POŻĄDANA perło droga z nieba. * Gdy świat cały upragniony anielskiego chleba: * W ciele ludzkim Bóg jest skryty * Na pokarm ludziom obfity: * Ciałem karmi, Krwią napoi, * By człowieka w chwale swojej * Między wybranymi policzył.
    2. Czyli nie dość, Boże Dziecię, żeś na świecie z nami, * ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami! * Malusieńki Jezu w żłobie, * co za wielka miłość w Tobie! * Czyli nie są wielkie dziwy: * w ludzkim ciele Bóg prawdziwy * przyszedł na zbawienie człowieka.
    3. O, miłości niepojęta, jak żeś wielką była, * i żeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła; * a to do pustej szopiny, * o, niesłychane nowiny! * Ach, pokorny Baraneczku, * Twój odpoczynek w żłóbeczku, * z dalekiej podróży niebieskiej.
    4. Niech Ci Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie, * bo przez Nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie. * Miłość, która to sprawiła, * i Cię do nas sprowadziła, * niech swą iskrą nas zapali, * abyśmy Cię miłowali * teraz i bez końca w wieczności.
    1. ANIOŁ PAŃSKI OTOCZONY ŚWIATŁOŚCIĄ dokoła * Objawia się dziś pastuszkom i tak do nich woła: * Ref.
    2. Ten jest Synem Najwyższego, równy Ojcu w Bóstwie, * dziś dla waszego zbawienia rodzi się w ubóstwie. * Ref.
    3. Idźcie śpieszno, a znajdziecie ten skarb znakomity; * leży w żłobie, w ubożuchne pieluszki powity. * Ref.

      Ref: Wraz, wraz, pasterze, grajcie wdzięcznie na lirze. * Do Betlejem śpieszcie, Dzieciątko ucieszcie..

    1. ANIOŁ PASTERZOM MÓWIŁ: * Chrystus się wam narodził, * W Betlejem, nie bardzo podłym mieście * Narodził się w ubóstwie, * Pan waszego stworzenia.
    2. Chcąc się dowiedzieć tego * poselstwa wesołego, * bieżeli do Betlejem skwapliwie. * Znaleźli Dziecię w żłobie, * Maryję z Józefem.
    3. Taki Pan chwały wielkiej! * Uniżył się Wysoki, * pałacu kosztownego żadnego * nie miał zbudowanego, * Pan wszego stworzenia!
    4. O, dziwne Narodzenie, * nigdy niewysłowione! * Poczęła Panna Syna w czystości, * porodziła w całości * panieństwa swojego.
    5. Już się ono spełniło, * co pod figurą było: * Aarona różdżka ona zielona * stała się nam kwitnąca * i owoc rodząca.
    6. Słuchajcie Boga Ojca, * jako wam Go zaleca: * Ten-ci jest Syn najmilszy, jedyny, * w raju wam obiecany, * Tego wy słuchajcie.
    7. Bogu bądź cześć i chwała, * która by nie ustała, * jak Ojcu, tak i Jego Synowi * i Świętemu Duchowi, * w Trójcy jedynemu.
    1. ANIOŁÓW CHÓRY I MIESZKAŃCY ZIEMI, * Hymn chwały wznieśmy głosy złączonymi, * Imię Maryi sławmy w uniesieniu, * Najświętsze imię po Boskim Imieniu.
    2. O święte Imię nad wszystkie imiona, * Tyś naszych imion ozdoba, korona, * Imię Twe Maryjo, będę wiecznie sławił, * Bym sławiąc Ciebie, moją duszę zbawił.
    1. BETLEJEM ŚWIĘTE MIASTECZKO WSŁAWIONE * Tyś przez proroków z dawna ogłoszone, * Według proroctwa Micheaszowego, * Z ciebie miał wynijść wódz ludu Bożego.
    2. To się już dzisiaj spełniło na tobie, * posiadasz Boga w maluczkiej osobie. * O, jakże wdzięcznie brzmią anielskie pienia, * wyśpiewując hymny uwielbienia.
    3. Tych więc Aniołów i my naśladujmy, * uczcijmy z nimi, z nimi się radujmy, * wołając: Witaj, o, Panie nad pany, * przez Twych proroków z dawna obiecany.
    1. BOSCY POSŁOWIE, O ŚWIĘCI ANIELI, * Od was nam przyszła z nieba ta nowina: * Że w stajeneczce, na biednej pościeli, * Panna powiła nam Boskiego Syna. * My się dziś biedni radujemy z wami, * Że się zmiłował Bóg nad grzesznikami.
    2. Biedne pastuszki, pobożni prostacy! * Wyście Aniołom pierwsi uwierzyli; * chociaż byliście najwięksi biedacy, * pierwsi z darami do szopki przybyli. * Jak wy Jezusa witali ze łzami, * tak my, biedacy, witamy go z wami.
    3. Od Wschodu Mędrce, królowie bogaci! * Wyście Jezusem biednym nie wzgardzili, * wyście w pastuszkach poznali swych braci * i razem z nimi Bogu się skłonili. * Jak wy Jezusa czcili z pastuszkami, * tak my Go czcimy dzisiaj wszyscy z wami.
    4. My wszyscy ludzie, mądrzy i prostacy, * mali, wysocy, biedni i bogaci! * My, dziś w Jezusie równi i jednacy, * kochać się mamy, jak rodzonych braci! * Razem śpiewajmy: Jeden Bóg nad nami! * On naszym Ojcem, my Jego synami!"
    1. BOŻE DZIECIĘ, WITAJ NAM, * Boże Dziecię, witaj nam, * Na sianeczku położony, * Aniołami otoczony, * Niebios Pan, niebios Pan.
    2. Synu Maryi, witaj nam, * Synu Maryi, witaj nam, * który gładzisz nasze grzechy, * otwórz źródło swej pociechy, * biednym nam, biednym nam.
    3. Pobłogosław wszystkim nam, * pobłogosław wszystkim nam, * byśmy rośli w Twej miłości, * odrzucili nasze złości, * Boże daj, Boże daj.
    1. BÓG SIĘ RODZI MOC TRUCHLEJE; * Pan niebiosów obnażony, * Ogień krzepnie, blask ciemnieje. * Ma granice-Nieskończony; * Wzgardzony, okryty chwałą, * Śmiertelny Król nad wiekami! * A Słowo ciałem się stało * I mieszkało między nami.
    2. Cóż masz, niebo, nad ziemiany? * Bóg porzucił szczęście swoje, * wszedł między lud ukochany, * dzieląc z nim trudy i znoje. * Niemało cierpiał, niemało, *żeśmy byli winni sami; * a Słowo ciałem się stało * i mieszkało między nami.
    3. W nędznej szopie urodzony, * żłób Mu za kolebkę dano; * cóż jest, czym był otoczony: * bydło pasterze i siano; * ubodzy, was to spotkało; * witać Go przed bogaczami! * A Słowo ciałem się stało * i mieszkało między nami.
    4. Potem i króle widziani * cisną się między prostotą, * niosąc dary Panu w dani; * mirrę, kadzidło i złoto, * Bóstwo to razem zmieszało * z wieśniaczymi ofiarami, * a Słowo ciałem się stało * i mieszkało między nami.
    5. Podnieś rękę, Boże Dziecię; * błogosław Ojczyznę miłą! * w dobrych radach, w dobrym bycie, * wspieraj jej siłę swą siłą, * dom nasz i majętność całą, * i wszystkie wioski z miastami! * A Słowo ciałem się stało * i mieszkało między nami.
    1. BÓG SIĘ Z PANNY NARODZIŁ, * By ludzi oswobodził: * Ref.
    2. Rozkwitła się lilija, * nieskażona Maryja. * Ref.
    3. Porodziła nam Syna: * o wesoła nowina! * Ref.
    4. Aniołowie śpiewają, * Bogu chwałę oddają. * Ref.
    5. Pasterze w nocnej dobie * witają Go we żłobie. * Ref.

      Ref: Tego dnia wesołego * Narodzenia Bożego * Weselmy się, radujmy się, * Bogu cześć dajmy..

    1. BRACIA, PATRZCIE JENO jak niebo goreje, * Znać, że coś dziwnego w Betlejem się dzieje, * Rzućmy budy, warta, stada, * Niechaj nimi Pan Bóg włada, * A my do Betlejem.
    2. Patrzcie, jak tam gwiazda światłem swoim miga! * Pewnie do uczczenia Pana swego ściga. * Krokiem śmiałym i wesołym * śpieszmy i uderzmy czołem; * przed Panem w Betlejem, * przed Panem w Betlejem.
    3. Wszakże powiedziałem, że cuda ujrzymy, * Dziecię Boga świata w żłobie zobaczymy, * patrzcie, jak biednie okryte, * w żłóbku Panię znakomite, * w szopie przy Betlejem, * w szopie przy Betlejem.
    1. BRZMIĄ ANIELSKIE CUDNE PIENIA nad stajenką lichą, * Dźwięczne echo się rozlega w noc uśpioną cichą. * Ref.
    2. Przebudzili się pasterze, co swej trzody strzegli, * Za wskazaniem wnet Aniołów do stajenki biegli, * Ref.

      Ref: Chwała Bogu na niebiosach, nieskończona chwała. * Niech pokojem się napełni, ziemia w okrąg cała.

    1. CICHA NOC, ŚWIĘTA NOC, * Wszystko śpi atoli, * Czuwa Józef i Maryja, * Niech więc Boska ich Dziecina, * W błogim pokoju śpi.
    2. Cicha noc, święta noc, * Tobie cześć chcemy nieść, * boś pastuszkom oznajmiony, * przez anielskie Alleluja; * Jezu, witamy Cię, * Jezu, witamy Cię.
    3. Cicha noc, święta noc, * Boże nasz, serca masz, * radość sprawia nam nowina, * że nadeszła ta godzina, * W którejś narodził się, * w którejś narodził się.
    1. CICHO WSZĘDZIE ŚPI ŚWIAT CAŁY twardym snem ujęty, * I na niebie gwiazdy grały hymn dla Boga święty, * Tylko ogień w polu bucha, przy nim trzódka drżała, * Gra żałośnie zawierucha, czeladka czuwała
    2. A tam niebo wciąż się pali, już łuna na ziemi, * Wtem anieli całkiem biali staną między nimi, * Ej nie bójcie się kochani, złego nie zrobimy, * My do Boga wam posłani, błogą wieść głosimy
    3. Oto tam w stajence lichej, Bóg się dla was rodzi, * Józef stoi przy Panience i Jej dolę słodzi, * Znikły z nieba czarne chmury, znój wam zniknie z czoła, * Tak śpiewają święte chóry, czeladka wesoła
    4. Z pastuszkami i my łączmy naszych serc ofiary, * Wiara, miłość i nadzieja, to są nasze dary, * Przyjm je, przyjm je, Jezu drogi, Twoje proszą dzieci, * Niech na ziemi znikną trwogi, błogi dzień zaświeci
    1. CIESZMY SIĘ I POD NIEBIOSY wznośmy razem miłe głosy, * Bo wesoła dziś nowina: Czysta Panna rodzi Syna. * Ref.
    2. Złożyła Go na sianeczku, między bydlęty w żłóbeczku, * Aniołowie Go witają, chwałę z wysoka śpiewają: * Ref.
    3. Pastuszkowie na znak dany, znalazłszy Pana nad pany, * z pociechą serca witają, Bogiem Go swoim wyznają. * Ref.
    4. Trzej Królowie ode Wschodu z darami swego narodu * do Betlejem pośpieszają, pokłon i dary Mu dają. * Ref.
    5. I my Go te przywitajmy i wesoło zaśpiewajmy: * witaj, śliczne Niewiniątko, zesłane z nieba Dzieciątko. * Ref.
    6. Tyś jest Synem Najwyższego, Tyś Panem świata całego,* przez Twe święte Narodzenie odpuść grzechy, daj zbawienie. * Ref.
      Ref: * Bijcie w kotły, w trąby grajcie, a Jezusa przywitajcie, nowonarodzonego.
    1. CÓŻ TO, PROSZĘ ZA NOWINA, narodził się Bóg-Dziecina! * Niesłychanać to nowina: * Niewidzialny Bóg-Dziecina. * Przed wieki był obiecany, dawno światu pożądany * Niesłychanać to nowina, * Narodził się Bóg-Dziecina.
    2. Chociaż Panem wiecznej chwały, rodzi się w stajence małej. * Niesłychanać to nowina: * Porodziła Panna Syna! * W niebie Mu śpiewają: "Święty" a On drży między bydlęty. * Niesłychanać to nowina: * Na ziemi drży Bóg - Dziecina
    1. DLACZEGO DZISIAJ WŚRÓD NOCY DNIEJE, i jako słońce niebo jaśnieje! * Ref.
    2. Dlaczego dzisiaj, Boży Aniele, * ogłaszasz ludziom wielkie wesele? * Ref.
    3. Dlaczego gwiazda nad podziw świeci, * i przed Królami tak szybko leci? * Ref.
      Ref: Chrystus, Chrystus nam się narodził, aby nas od piekła oswobodził.
    1. DO BETLEJEM PEŁNI RADOŚCI * Spieszmy powitać Jezusa małego, * Który dziś dla nas cudem miłości * Zstąpi na ziemię z niebaq wysokiego.
    2. Śpieszmy więc, śpieszmy, On na nas woła, * On na to przyszedł, ażeby nas zbawił. * Otoczmy żłóbek Jego dokoła, * aby nas rączką Swą pobłogosławił.
    3. Witaj nam, witaj, Panie nasz drogi! * My Ci składamy cześć i hołd pod nogi. * Daj nam, abyśmy tu łask doznali, * z Tobą na wieki w niebie królowali.
    1. DO SZOPY, HEJ PASTERZE, * Do szopy bo tam cud, * Syn Boży w żłobie leży, * By zbawić ludzki ród, * Ref.
    2. Klęknijmy na kolana, * to Dziecię, to nasz Bóg. * Witajmy swego Pana, * miłości złóżmy dług. * Ref.
    3. Bóg, Stwórca wiecznej chwały, * Bóg godzien wszelkiej czci, * patrz, w szopie tej zbutwiałej, * jak słodko On tam śpi. * Ref.
      Ref: Śpiewajcie Aniołowie * Pasterze grajcie Mu * Kłaniajcie się Królowie * I dary złóżcie Mu.
    1. DZIECIĄTKO SIĘ NARODZIŁO. * Wszystek świat uweseliło, * Ref.
    2. Wzięło na się człowieczeństwo, * co pokryło Jego Bóstwo. * Ref.
    3. Trzej Królowie przyjechali, * trojakie Mu dary dali. * Ref.
    4. Przynieśli Mu dary oto: * mirrę, kadzidło i złoto. * Ref.
    5. Na to Boże Narodzenie, * wesel się wszystko stworzenie. * Ref.
    6. Świętą Trójcę wysławiajmy, * Bogu cześć i chwałę dajmy. * Ref.
      Ref: Wesoła nowina, powiła nam Syna, Maryja!
    1. DZIECINA MAŁA, BÓG STWÓRCA ŚWIATA, * A kędyż nam Go szukać potrzeba? * W stajence w Betlejem powiła z weselem, * Maryja Syna, piękna nowina.
    2. Małe pacholę, mój Jezu drogi, * jakże wytrzymasz ten to mróz srogi? * Wół z osłem chuchają, parą zagrzewają, * by Dziecię spało, a nie płakało.
    3. Anioł, pasterzy, co trzody strzegli, * wzywa, ażeby do szopy biegli: * Pasterze biegajcie, Pana powitajcie, * co leży w żłobie, w małej osobie".
    1. DZIEŃ TO JEST DZIŚ WESELA królewskiej rodziny, * Król się ludziom narodził z Maryi bez winy, * Dziecię dziwnej cudności, wdzięczne, pełne słodkości, * W człowieczej istości, * Które nieocenione, ani też wysławione, * W Boskiej wszechmocności.
    2. Anioł w nocy pasterzom, którzy trzody strzegli, * O Tym Królu powiadał, by do stajni biegli. * W stajni leży to Dziecię, tam je w żłobie znajdziecie, * Powite w pieluszki. * Ten Aniołom panuje, wszystkim ludziom króluje, * Śliczny, choć malutki.
    3. Chryste, któryś nas stworzył Boskimi sprawami * Dla nas chciał się narodzić i zamieszkać z nami, * Spraw w nas serce nabożne, odpuść złości niezbożne, * Nie chciej zatracenia. * Odkupionych z miłości, prowadź do swych radości, * Naszego zbawienia.
    1. DZISIAJ W BETLEJEM WESOŁA NOWINA * Że Panna czysta porodziła Syna, * Ref.
    2. Maryja Panna, Maryja Panna Dzieciątko piastuje * i Józef święty, i Józef święty Ono pielęgnuje * Ref.
    3. Choć w stajeneczce, choć w stajeneczce Panna Syna rodzi, * przecie On wkrótce, przecie On wkrótce ludzi oswobodzi. * Ref.
    4. I Trzej Królowie, i Trzej Królowie od wschodu przybyli * i dary Panu i dary Panu kosztowne złożyli. * Ref.
    5. Pójdźmy te i my, pójdźmy te i my przywitać Jezusa, * Króla nad królmi, Króla nad królmi, uwielbić Chrystusa. * Ref.
    6. Bądźże pochwalon, bądźże pochwalon dziś, nasz wieczny Panie, * któryś złożony, któryś złożony na zielonym sianie. * Ref.
    7. Bądź pozdrowiony, bądź pozdrowiony, Boże nieskończony, * wsławimy Ciebie, wsławimy Ciebie, Boże niezmierzony. * Ref.
      Ref: Chrystus się rodzi, nas oswobodzi, * Anieli grają, króle witają, * Pasterze śpiewają, bydlęta klękają, * Cuda, cuda ogłaszają.
    1. GDY SIĘ CHRYSTUS RODZI i na świat przychodzi. * Ciemna noc w jasności promienistej brodzi. * Aniołowie się radują, * Pod niebiosy wyśpiewują: Ref.
    2. Mówią do pasterzy, którzy trzód swych strzegli, * Aby do Betlejem czym prędzej pobiegli, * Bo się narodził Zbawiciel, * Wszego świata Odkupiciel. * Ref.
    3. O niebieskie Dychy i posłowie nieba! * Powiedzcie wyraźniej, co nam czynić trzeba! * Bo my nic nie pojmujemy, * Ledwo od strachu żyjemy". * Ref.
    4. Idźcie do Betlejem, gdzie Dziecię zrodzone, * W pieluszki powite, w żłobie położone; * Oddajcie Mu pokłon boski, * On osłodzi wasze troski!" * Ref.
      Ref: Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo!
    1. GDY ŚLICZNA PANNA Syna kołysała, * Z wielkim weselem tak Jemu śpiewała: * Lili, lili, laj, moje Dzieciąteczko, * Lili, lili, laj śliczne Paniąteczko.
    2. Przybądźcie z nieba, święci Aniołowie, * Śpieszcie do ludzi z pokojem, posłowie. * Lili, lili, laj, wielki Królewiczu, * Lili, lili, laj, niebiański Dziedzicu.
    3. Łączcie się w dziękach, wszystkie ziemskie dzieci, * Niechaj się miłość w sercu waszym nieci. * Lili, lili, laj, drogi Zbawicielu, * Lili, lili, laj, nasz Odkupicielu!
    1. GLORIA, GLORIA ZAWOŁAJMY, * Gloria, gloria zaśpiewajmy, * Ref.
    2. Pokłon złóżmy z pasterzami, * Nućmy zgodnie z Aniołami: * Ref.
    3. Adorujmy wcielonego * Syna Boga przedwiecznego: * Ref.
    4. Całym sercem się radujmy, * Z całej duszy wyśpiewujmy: * Ref.
      Ref: Chwała bądź na wysokości, * A pokój ludziom w niskości.
    1. GWIAZDO ZŁOTA PROMIENISTA, * Gdzie prowadzisz, gdzie? * Do stajenki, Jezu Chrysta, Chcę prowadzić Cię.
    2. O, mój Jezu, takiś mały, * Ubożuchny tak, * Płaczesz z zimna drżący cały, * Jak bez gniazda ptak.
    3. Nasze bóle, nasze grzechy, * Nędzę naszych win, * Dla ratunku i pociechy, * Dźwiga Boży Syn.
    1. HEJ W DZIEŃ NARODZENIA Syna Jedynego * Ojca Przedwiecznego, Boga prawdziwego, * Wesoło śpiewajmy, chwałę Bogu dajmy, * Hej kolęda, kolęda!
    2. Panna porodziła niebieskie Dzieciątko, * W żłobie położyła małe Pacholątko. * Pasterze śpiewają, na multankach grają, * Hej, kolęda, kolęda!
    3. Skoro pastuszkowie o tym usłyszeli, * Zaraz do Betlejem czym prędzej bieżeli, * Witając Dzieciątko, małe Pacholątko, * Hej, kolęda, kolęda!
    1. JEZU, MIŁE DZIECIĄTKO, * Ciebie pozdrawiamy, * O, miłe Niemowlątko, * Do Twych nóg padamy, * Abyś nam Twoją miłość dał, * Któryś za nas wiele cierpiał * Daruj nam Twą miłość!
    2. O, Jezusie nasz słodki, * W żłóbku położony, * Gdzie wiał ostro wiatr zimny, * Za nas udręczony; * My więc chcemy Cię ogrzewać, * Ręką naszą Cię kołysać, * Wstąpże do serc naszych, * Wstąpże do serc naszych.
    3. W sercach naszych racz mieszkać, * Abyśmy Cię czcili * I Twymi, spraw to Panie! * Owieczkami byli, * Które podług prawa Twego * Chronią się grzechu każdego, * Drogą cnoty chodzą, * Drogą cnoty chodzą.
    1. JEZUS MALUSIEŃKI, leży wśród stajenki, * Płacze z zimna, nie dała Mu Matula sukienki.
    2. Bo uboga była, rąbek z głowy zdjęła, * W który Dziecię owinąwszy, siankiem Je okryła, * W który Dziecię owinąwszy siankiem Je okryła.
    3. Nie ma kolebeczki, ani poduszeczki, * We żłobie Mu położyła siana pod główeczkę, * We żłobie Mu położyła siana pod główeczkę.
    4. Dziecina wciąż kwili, Matusieńka lili, * W nóżki zimno, żłóbek twardy, stajenka się chyli, * W nóżki zimno, żłóbek twardy, stajenka się chyli.
    5. Matula, truchleje, serdeczne łzy leje, * O mój Synu, wola Twoja, nie moja się dzieje, * O mój Synu, wola Twoja, nie moja się dzieje.
    1. JEZUSA NARODZONEGO wszyscy witajmy, * Jemu dary po kolędzie wzajem oddajmy * Ref.
    2. Oddajmy za złoto wiarę, czyniąc wyznanie, * Że to Bóg i Człowiek prawy leży na sianie; * Ref.
    3. Oddajmy te za kadzidło Panu nadzieję, * Że Go będziem widzieć w niebie, mówiąc to śmiele. * Ref.
    4. Oddajmy za mirrę miłość, że Go serdecznie * Nad wszystko kochamy i kochać będziem wiecznie. * Ref.
      Ref: Oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło, * Panu naszemu.
    1. JUDZKĄ KRAINĘ NOC OKRYŁA, * I w snu marzeniach zanurzyła, * Jej niwy, jej niwy, jej niwy, * Pokój zajął szczęśliwy, szczęśliwy. * Gość w Betlejem mieście mnogi * I pasterze lud ubogi, * Cnotliwy, cnotliwy. * I w polu przy swej trzodzie, * I w polu przy swej trzodzie, * Posnęli w swobodzie, * Posnęli w swobodzie.
    2. Wtem wskroś obłoki zajaśniały * I w nadzwyczajne przyodziały * Promienie, promienie, promienie, * Całe niebios sklepienie, sklepienie; * A w powietrzu się unosi * Anioł i radośnie głosi: * Zbawienie, zbawienie, * Że Bóg się w polu rodzi, * Że Bóg się w polu rodzi, * Na ziemię przychodzi, * Na ziemię przychodzi.
    3. Pasterze ze snu tymi głosy * Zbudzeni, trwogą pod niebiosy * Spojrzeli, spojrzeli, spojrzeli. * Widząc cuda, zadrżeli, zadrżeli; * Lecz im Anioł rzekł: by byli * Bez wszej trwogi i śpieszyli * Weseli, weseli, * By Zbawiciela swego * By Zbawiciela swego * Witać zesłanego * Witać zesłanego.
    4. Gdy Mu swe dary już oddali, * Stanęli wkoło i śpiewali: * O, Panie, o, Panie, o, Panie * Tu leżący na sianie, na sianie, * Tyś w dobroci niepojęty * Żeś obrał sobie z bydlęty * Mieszkanie, mieszkanie, * Abyśmy przez to w niebie, * Abyśmy przez to w niebie * Mieszkali u Ciebie * Mieszkali u Ciebie.
    1. JUŻ SIĘ PIEŚN ROZLEGA, oto Bóg się rodzi. * Jezus malusieńki zbawić świat przychodzi.
    2. Gwiazdy silniej płoną promieńmi złotymi, * Wieść radosna płynie po niebie i ziemi.
    3. Błyśnij nam gwiazdeczko, błyśnij od Betlejem, * My przy twej jasności, miłością rozgrzejem.
    4. Daj na świecie pokój, pokój ziemskiej doli, * Pobłogosław Boże ludziom dobrej woli.
    1. KIEDY SŁYSZĘ NA OBŁOKACH anielskie śpiewanie, * Zdumiewam się i pytam się, co to jest, mój Panie? * Aż mi miłość odpowiada Twa zbyt wielka Boże, * Iże Syn Twój Bóg wcielony, w stajni ma swe łoże.
    2. Kędy członki święte sianem ostrym przyodziewa. * A mróz i wiatr bardzo przykry, zewsząd Go przewiewa. * Idę bliżej ku stajence, widzę, iże sobie * W dosyć lichym, bo bydlęcym, tron założył żłobie.
    1. KTÓŻ O TEJ DOBIE płacze we żłobie? * A gdzie, gdzie? * W stajni ubogiej, lubo mróz srogi, * Niebieskie Pacholę.
    2. Ubogi leży, w lichej odzieży; * A kto, kto? * Pan wszego świata, którego lata * Ogarnąć nie mogą.
    3. Cud niesłychany, gość niewidziany; * A kto, kto? * Bóg utajony, dziś narodzony, * Ludziom się pokazał!
    4. Wolno wnijść lichym, pastuszkom cichym, * Do kogo? * Do Pana tego, co niebo Jego, * W żłobie leżącego!
    1. LULAJŻE, JEZUNIU, moja perełko, * Lulaj ulubione me pieścidełko, * Ref.
    2. Zamknijże znużone płaczem powieczki, * Utulże zemdlone łkaniem usteczki. * Ref.
    3. Lulajże, piękniuchny mój Aniołeczku, * Lulajże, wdzięczniuchny świata Kwiateczku. * Ref.
    4. Lulajże, Różyczko najozdobniejsza, * Lulajże Lilijko najprzyjemniejsza. * Ref.
      Ref: Lulajże, Jezuniu, lulajże lulaj, * A ty Go Matulu w płaczu utulaj.
    1. MIZERNA, CICHA, STAJENKA LICHA * Pełna niebieskiej chwały, * Oto leżący przed nami śpiący * W promieniach Jezus mały.
    2. Nad Nim Anieli w locie stanęli * I pochyleni klęczą * Z włosy złotymi, skrzydły białymi * Pod malowaną tęczą.
    3. Wielkie zdziwienie, wszelkie stworzenie, * Cały świat orzeźwiony. * Mądrość Mądrości, Światłość Światłości, * Bóg - Człowiek tu wcielony.
    4. I oto mnodzy ludzie ubodzy * Radzi oglądać Pana * Pełni natchnienia, pewni zbawienia, * Upadli na kolana.
    1. NARODZIŁ SIĘ JEZUS CHRYSTUS, bądźmy weseli, * Chwałę mu na wysokości nucą Anieli: * Ref.
    2. Na kolana wół i osioł przed Nim klękają, * A swoim Go Stworzycielem, Panem uznają. * Ref.
    3. Pastuszkowie przybiegają na znak im dany, * Cześć oddają i witają Pana nad pany. * Ref.
    4. Trzej Królowie przyjechali z wielkimi dary, * Mirrę, kadzidło i złoto Jemu dawali. * Ref.
    5. I my także chwałę dajmy Dzieciątku temu, * Jako Panu nieba, ziemi, Zbawcy naszemu. * Ref.
      Ref: Gloria, gloria in excelsis Deo! * Gloria, gloria in excelsis Deo!
    1. NARODZIŁ SIĘ JEZUS W STAJNI UBOGI, * Uniżył majestat, chociaż Pan srogi, * Będąc Synem Najwyższego, * Nie miał miejsca godniejszego * Swojej Osobie.li>W stajni z bydlętami gospodą staje, * Ubogim pastuszkom w polu znać daje. * Wszyscy się ze snu porwali, * Skoro światłość oglądali * Ponad Betlejem * Ponad Betlejem.
    2. A gdy usłyszeli anielskie pienie, * Że się narodziło ludzkie Zbawienie. * Krzyknął jeden na drugiego: * Pójdźmy oglądać nowego * Gościa na ziemi * Gościa na ziemi.
    3. A gdy pastuszkowie pokłon oddali. * Wcielonemu Bogu powinszowali, * Potem kładli swoje dary: * Przyjmij od nas te ofiary, * Jezu nasz drogi * Jezu nasz drogi.
    1. NARODZIŁ SIĘ NAM ZBAWICIEL, * Jezus Chrystus Odkupiciel, * W Betlejem żydowskim mieście, * Z Panny Maryi czystej.
    2. Maryja, Panienka czysta, * Porodziła Jezu Chrysta, * Tego w pieluszki powiła, * A do żłobu włożyła.
    1. NIE BYŁO MIEJSCA DLA CIEBIE * W Betlejem w żadnej gospodzie. * I narodziłeś się, Jezu, * W stajni, ubóstwie i chłodzie, * Nie było miejsca, choć zaszedłeś, * Jako Zbawiciel na ziemię, * By wyrwać z czarta niewoli * Nieszczęsne Adama plemię.
    2. Nie było miejsca, choć chciałeś * Ludzkość przytulić do łona * I podać z krzyża grzesznikom * Zbawcze, skrwawione ramiona. * Nie było miejsca, choć zszedłeś * Ogień miłości zapalić * I przez swą mękę najdroższą * Świat od zagłady wybawić.
    3. Nie było miejsca, choć chciałeś * Wszystkim otworzyć swe Serce * I kres położyć miłośnie * Ludzkiej nędzy, poniewierce. * A dzisiaj, czemu wśród ludzi * Tyle łez, jęku, katuszy, * Bo nie ma miejsca dla Ciebie * W niejednej człowieczej duszy.
    4. Gdy liszki mają swe jamy, * I ptaki swoje gniazdeczka, * Dla Ciebie brakło gospody, * Tyś musiał szukać żłóbeczka. * A dzisiaj, czemu wśród ludzi * Tyle łez, jęku, katuszy, * Bo nie ma miejsca dla Ciebie * W niejednej człowieczej duszy.
    1. NIE TYLKO TAM W SZOPCE, w Betlejem pasterze witali Cię, Panie * Ty przecież zostałeś tu z nami na ciągłe radosne witanie. Bo gdy ręce się mozolą w tym przyziemnym szarym trudzie, * Gdy geniuszem myśli pchnięci * W kosmos śmiało lecą ludzie. * Ref.
    2. O Jezu z Maryi zrodzony, rodzicom Ty - Bóg błogosławisz. * Bo nowe na świat wznoszą życie. * A Tyś je od śmierci wybawił. * Chrystus - człowiek narodzony z nami się na zawsze zbratał, * W każdym z nas uobecniony miłość niesie dziś dla świata. * Ref.
      Ref: Ty z nami wciąż jesteś, o Panie, * Na ciągłe radosne witanie. * Chwała Bogu z aniołami, pokój, pokój między nami.
    1. NIECHAJ BĘDZIE GŁOŚNO WSZĘDZIE, z narodzenia Pana, * Niech stworzenie wyda pienie, witając Hetmana, * Witaj Jezu Zbawicielu, * Witaj, nasz Odkupicielu, * Witaj, witaj nasz Królu.
    2. Niech brzmią głosy pod niebiosy, niech muzyka płynie, * Z Aniołami, mieszkańcami w niebieskiej krainie. * Witaj, z Panny narodzony, * Witaj, w żłobie położony, * Witaj, witaj nasz Zbawco!
    3. Zna świat cały, jak Król chwały, poniżył się wiele, * Gdy z Boskiego tronu swego przyszedł w ludzkim ciele, * Aby gdy Bóg poniżony, * Człowiek został wywyższony; * Przebóg, przebóg, co za cud!
    4. Kto więc zdoła, niech wesoła brzmi z ust jego chwała, * Jezusowi Chrystusowi, a niech będzie stała, * I Maryi wsze stworzenie, * Niech zanuci głośne pienie, * Witaj, witaj Maryjo.
    1. NIEPOJĘTE DARY DLA NAS DAJE * Dzisiaj z nieba, Ojciec łaskawy, * Gdy się wieczne Słowo ciałem staje, * Mocą swojej cudownej sprawy. * Nędze świata precz odmiata, a płaczliwe jęczenia * W dźwięków głosy pod niebiosy * I w wesele zamienia, * Skąd dziś wszyscy weseli * Wyśpiewują Anieli: * Ref.
    2. Patriarchów świętych upragnione * Spełniły się oczekiwania, * Kiedy Słowo z Panny narodzone * Dopełniło wszystkich żądania. * Gwiazda nowa Jakubowa wypuściła promienie, * Ciemne błędy gasząc wszędy, * Światła czyni zjawienie: * Skąd dziś każdy z Anioły * Wyśpiewuje wesoły: * Ref.
    3. Niebo dzisiaj z ziemią połączone, * Wyśpiewuje wdzięczności pienie, * Dzięki Bogu czyni nieskończone * Za zjawione ludziom Zbawienie. * Radość nasza z Mesyjasza i wszystkiemu stworzeniu, * Że Pan chwały, śmierci strzały, * Skruszył w swym narodzeniu. * Brzmijże, świecie, wesoło, * Wydaj rozgłos wokoło: * Ref.
      Ref: Niechaj chwała Bogu będzie w niebie, * A na ziemi pokój ludowi!
    1. NOC CIEMNA I ZIMNA rozlała się w krąg, * W ubogiej stajence za miastem wśród łąk, * Maryja Dziewica, wybranka ze sług, * Powiła Dziecinę na świat przyszedł Bóg, * Li, li, laj, li, li, laj, li, li, laj.
    2. Okryła w pieluszki, złożyła w żłób, * Rozbłysnął się jasnych, promiennych gwiazd słup; * Aniołów chór nuci przecudną tę pieśń, * Wzywając do szopki, by dać Zbawcy cześć. * Li, li, laj, li, li, laj, li, li, laj.
    1. O GWIAZDO BETLEJEMSKA, zaświeć na niebie mym, * Ja Cię szukam wśród nocy, tęsknie za światłem Twym; * Prowadź mnie do stajenki, gdzie Chrystus złożony, * Bóg-Człowiek z Panny świętej dla nas narodzony.
    2. Nie ma Go już w stajence, nie ma Go już w żłobie. * Gdzie pójdziemy, Chrystusie, pokłonić się Tobie? * Pójdziemy upaść na twarz przed Twoje ołtarze * I serce, duszę, ciało poniesiem Ci w darze.
    3. Czy zamieszkasz w tym sercu, Zbawco mój i Panie, * Gdzie nędzniejsze ni w stajni znajdziesz tam posłanie? * Ulituj się nade mną, nad stworzeniem Twoim, * Jakoś stajnią nie wzgardził, nie gardź sercem moim.
    1. O JÓZEFIE COŚ SZUKAŁ GOSPODY. * Gdzie Zbawiciel narodzić się miał. * Tys stajenkę zgotował na gody, * Gdzie miłość, cud wielki się stał. * Tyś najmilszy był stróżem stajenki, * Gdzie niebiański zakwitną nam kwiat. * Tyś był stróżem Najświętszej Panienki * I Dzieciątka, co przyszło na świat.
    2. Hołd Ci niesiem, ozdobo Kościoła, * Opiekunem kolebki Tyś był, * Żeś pasterzy zgromadził wokoło, * Z nimi w blaskach anielskich tam żył. * Z pasterzami śpiewajmy kolędy, * Aby radość dla dusz ludzkich nieść; * Z Aniołami roznieśmy je wszędy, * Niechaj serca pokrzepi ta wieść.
    1. PAN Z NIEBA I Z ŁONA OJCA PRZYCHODZI, * Oto się z Maryi dziś Jezus rodzi; * Łaski przynosi, kto o nie prosi, * Odpuszcza grzechy, daje pociechy: * O Panie nasz święty, cud niepojęty.
    2. Przystąpmy do Tego z swymi prośbami, * Którego oczęta spłynęły łzami. * Niech łaska, Boże, Twoja wspomoże, * Zlituj się, Panie, oddal karanie * Od nas grzesznych ludzi, gdy trąba zbudzi.
    3. Pamiętaj na dobroć, co się to stało, * Żeś przyjął z Maryi, Bóg, ludzkie ciało? * Panna nosiła, Panna powiła, * Prości pasterze czcili Cię szczerze, * Monarchy witali, gdy Cię poznali.
    4. O Panie! Tyś z Ojca, Tyś światło z Boga, * Ubogiś i Twoja Matka uboga; * Te czynią kroki Boskie wyroki, * Aby stworzony człowiek korony * Dostąpił przez Ciebie i mieszkał w niebie.
    1. PASTERZE BIEŻELI, GDY GŁOS USŁYSZELI * śpiewania anielskiego * Znaleźli w żłobeczku, w Betlejem miasteczku * Jezusa maleńkiego; * Osioł Mu z wołem usługują, * Klękają, znając adorują * Stworzyciela swojego.
    2. Widząc to pasterze, i bydlęta szczerze, * Nieme, pokłon oddają, * Padli na kolana, tak wielkiego Pana * Zaśpiewawszy, witają: * Zawitaj, Boże utajony, * Z Panienki czystej narodzony". * Na twarze upadają.
    1. PASTERZE MILI, COŚCIE WIDZIELI? * Widzieliśmy maleńkiego Jezusa narodzonego, * Syna Bożego.
    2. Co za pałac miał, gdzie gospodą stał? * Szopa bydłu przyzwoita i to jeszcze źle pokryta, * Pałacem była * Pałacem była.
    3. Jakie łóżeczko miał Paniąteczko? * Marmur twardy, żłób kamienny; na tym depozyt zbawienny * Spoczywał łożu * Spoczywał łożu.
    4. Co za obicie miało to Dziecię? * Wisząc spod strzech pajęczyna, Boga i Maryi Syna * Obiciem była * Obiciem była.
    5. W jakiej odzieży Pan nieba leży? * Za purpurę, perły drogie, ustroiła Go w ubogie, * Pieluszki nędza * Pieluszki nędza.
    6. Czyli w wygodach, czy spał w swobodach? * Na barłogu, ostrym sianie, delikatne spało Panie, * A nie w łabędziach * A nie w łabędziach.
    1. PASTERZU, PASTERZU, CZY WIDZISZ tam, o tam, o tam? * To szopa, to żłobek, dziś niebo je głosiło nam. * O, śpieszmy Dziecię uczcić czym prędzej! * Wszak to nasz Zbawca, Bóg nasz i Pan. * Sam chciał się w naszej urodzić nędzy, * I przyjąć biedny-biedny nasz stan. * Ref.
    2. Słyszałeś dzisiaj, jak nam niebiosa głosiły dary wielkich swych łask, * Cudne to były Aniołów głosy! * Cudny ich twarzy piękności blask! * Pokój każdemu, kto dobrej woli! * Błogą nam z nieba przynieśli wieść. * Bóg się ku naszej skłonił niedoli, * Bóg między nami, nieśmy Mu cześć! * O Boskie Dziecię, przyjm naszą cześć. * Ref.
      Ref: O, śpieszmy więc uczcić czym prędzej to Dziecię, to Bóg nasz i Pan.
    1. PŁONIE GWIAZDA NAD BETLEJEM. *Nad Betlejem uśmiech Boży. * Płonie gwiazda nad Betlejem. * Boga Bóg w ofierze złożył. * Ref.
    2. Nad Betlejem uśmiech Boży, * Uśmiech Boży nad sercami. * Nad Betlejem uśmiech Boży, * A Betlejem to my sami. * Ref.
      Ref: Pokój ludziom dobrej woli, * Uśmiech Boga Przedwiecznego, * Pokój ludziom dobrej woli, * Pokój dla bliźniego twego.
    1. POŚPIESZCIE PASTUSZKI, Z PIOSNECZKI! * Pośpieszcie pastuszki! * Pośpieszcie pastuszki, do stajeneczki! * Pośpieszcie pastuszki! * Zaśpiewajmy Jezusowi, zaśpiewajmy Dzieciątkowi.
    2. Zjawionemu na niskości, * Chwała Mu na wysokości * Zaśpiewajmy Jezusowi, zaśpiewajmy Dzieciątkowi.
    3. A w samym Twym narodzeniu, * Boże, Boże niezmierzony * W tym pasterskim prostym pieniu * Bądź na wieki pochwalony. * Zaśpiewajmy Jezusowi, zaśpiewajmy Dzieciątkowi.
    1. POWIEDZCIE, PASTERZE MILI, Gdzieście pod ten czas chodzili? * Do Betlejem sławnego, witać narodzonego * Z Panny czystej Mesyjasza, * Skąd pociecha rośnie nasza * Ubogich pastuszków na ziemi, * Gdy Boga na oko widzimy.
    2. I my byśmy tam bieżeli, * Gdybyśmy drogę wiedzieli. * Idźcie, pokażemy wam, * Tylko chciejcie wierzyć nam. * Do Betlejem prosto bieżcie, * Ale czyste serca nieście, * Bo ten Pan czysty stan szanuje, * Takowych sług nowych przyjmuje.
    3. Po czymże Go poznamy, * Gdy żadnych znaków nie mamy? * W szopie leży powity, * Wół z osłem pracowity. * Parą swoją Nań chuchają, * Dzieciąteczko zagrzewają, * Jezusa Chrystusa małego. * Poznali Stwórcę w Nim swojego.
    1. PÓJDŹMY, PÓJDŹMY, AŻ DO BETLEJEM a oglądajmy to Słowo, co stało się: * Maryję z Józefem, wraz z Dzieciąteczkiem położonym w żłobie ubogim. * Ref.
    2. Anioł Pański mówił pasterzom: * Oto wesele wielkie opowiadam wam, * I dziś się narodził, z nieba przychodził, * Chrystus, Pan wasz, w mieście Dawida". * Ref.
    3. A natychmiast z onym Aniołem * Przybyło wiele Zastępów z niebieskich sfer. * Boga wysławiają, hymny śpiewają: * Chwała Bogu na wysokości". * Ref.
    4. A kwapiąc się, przyszli pasterze, * I tam znaleźli w stajence tak ubogiej: * Maryję, Józefa, także Jezusa. * Niemowlątko w żłobie leżące. * Ref.
      Ref: "Gloria, gloria, in excelsis Deo"
    1. PÓJDŹMY WSZYSCY DO STAJENKI, * Do Jezusa i Panienki, * Powitajmy Maleńkiego * I Maryję Matkę Jego.
    2. Witaj, Jezu ukochany, * Od Patriarchów czekany, * Od proroków ogłoszony, * Od narodów upragniony.
    3. Witaj, Dzieciąteczko w żłobie, * Wyznajemy Boga w Tobie, * Coś się narodził tej nocy, * Byś nas wyrwał z czarta mocy.
    4. Witaj, Jezu, nam zjawiony, * Witaj, dwakroć narodzony, * Raz z Ojca przed wieków wiekiem, * A teraz z Matki człowiekiem.
    5. Któż to słyszał takie dziwy? * Tyś człowiek i Bóg prawdziwy. * Ty łączysz w Boskiej Osobie * Dwie natury różne sobie.
    6. Tyś świat stworzył, a świat Ciebie * Nie poznał, mając wśród siebie; * Idziesz dla Jego zbawienia, * On Ci odmawia schronienia.
    1. PRZY ONEJ GÓRZE świecą się zorze. * Pasterze się uwijają, * I na multaneczkach grają. * Nie wiem dlaczego.
    2. Przybądźmy do nich, poznamy po nich, * Czyli nie wiedzą o Panu, * A kędy jest święte stanie * Narodzonego.
    3. Graj, pasterzu, graj, Bóg ci pomagaj! * Powiedz, która tu gospoda, * Słodkiego grona jagoda, * Syna powiła.
    4. Wszak zapłacimy i odwdzięczymy; * Ukaż nam gdzie ta pociecha, * Która nigdy nie zna grzechu, * W świat się zjawiła?
    5. Pójdźmy do Niego, malusieńkiego! * Wiem, że On nas z chęcią przyjmie, * I wesoło nas obejmie, * Serce to czuje.
    1. PRZYBIEŻELI DO BETLEJEM PASTERZE, * Grając skocznie Dzieciąteczku na lirze. * Ref.
    2. Oddawali swe ukłony w pokorze, * Tobie z serca ochotnego, o Boże! * Ref.
    3. Anioł Pański sam ogłosił te dziwy, * Których oni nie słyszeli, jak żywi. * Ref.
    4. Dziwili się napowietrznej muzyce, * I myśleli, co to będzie za Dziecię? * Ref.
    5. Oto Mu się wół i osioł kłaniają, * Trzej Królowie podarunki oddają, * Ref.
    6. I Anieli gromadami pilnują, * Panna czysta wraz z Józefem piastują. * Ref.
    7. Poznali Go Mesjaszem być prawym, * Narodzonym dzisiaj Panem łaskawym. * Ref.
      Ref: Chwała na wysokości, Chwała na wysokości * A pokój na ziemi.
    1. PRZYLECIELI ANIOŁOWIE jak ptaszęta z nieba * I śpiewają Dzieciąteczku wesoło jak trzeba: * Hejże, hejże, Panie Jezu, hejże, hejże, hoc, hoc. * Śpiewaliśmy, budziliśmy pastuszków całą noc.
    2. Powiadają niesłychaną na świecie nowinę: * Panna w żłobie na sianeczku zrodziła Dziecinę, * Syna Boga Przedwiecznego; pasterze wstawajcie, * Do Betlejem, nie zwlekając, witać Go biegajcie".
    3. Śpiewaliśmy wraz: Gloria", głosząc przyjście Twoje, * Pokój ludziom, kiedy okrył Bóg naturę swoją, * A dla zbawienia ludzkiego, w ciele narodzony * Stwórca świata, Dawca skarbów, w żłobie położony.
    1. PRZYSTĄPMY DO SZOPY, uściskajmy stopy * Jezusa maleńkiego. * Który swoje Bóstwo wydał na ubóstwo, * Dla zbawienia naszego, * Zawitaj Zbawco narodzony, z przeczystej Panienki. * Gdzie berło, gdzie twoje korony? * Jezu malusieńki?
    2. Ten, co wszechświat dzierży, w żłobie dzisiaj leży, * Ludzkiej pomocy czeka. * Bóg, Słowo Wcielone, dzisiaj wyniszczone, * Dla zbawienia człowieka. * O Boże, bądźże pochwalony za Twe narodzenie. * Racz zbawić ludzki ród zgubiony, * Racz zbawić ludzki ród zgubiony, * Daj duszy zbawienie.
    1. RADUJ SIĘ ZIEMIO, gość z nieba przychodzi! * Co Boga z ludem, lud z Bogiem pogodzi; * Synów Adama z czartowskiej niewoli wyrwie, wyzwoli.
    2. Raduj się ziemio, śpiewaj z Aniołami, * wychwalaj Boga, ciesz się z niebianami; * już nie podnóżkiem jesteś Najwyższego, lecz tronem Jego.
    3. Raduj się ziemio, oto światło wschodzi, * które każdego, co na świat przychodzi, * blaskiem oświeca, a wnet znikną wszędy ciemność i błędy.
    4. Raduj się ziemio, masz Króla u siebie, * Pana, co włada na ziemi i w niebie; * Królestwo Jego końca mieć nie będzie, gdy tron posiądzie.
    5. Raduj się ziemio, witaj tego Pana, * i ludy wszystkie zegnijcie kolana * bo wam przynosi przez swe narodzenie, wieczne zbawienie.
    1. RADUJMY SIĘ, BRACIA MILI, gdyż dziw nad dziwy * Swego Syna zesłał na świat Bóg dobrotliwy, * Przyszedł Bóg na świat, by zbawić nas, ludzkie plemię. * Z mocy grzechu, przez to przyniósł radość na ziemię.
    2. Obietnice się spełniły, od Boga dane, * Gdy to Dziecię dla nas biednych z nieba zesłane, * Wszak Zbawiciel dla nas zstąpił na ziemskie niwy, * Z tronu Swego niebieskiego, On, Bóg prawdziwy.
    3. I Anieli się weselą i tak śpiewają, * Pan Bóg chwałę, ludzie pokój niechaj tu mają, * Gwiazda cudna nad stajenką wesoło płonie, * Która sprowadziła Królów w kornym pokłonie.
    4. O, z ufnością i miłością doń się zbliżamy, * Pokłon boski, hołd królewski Dzieciątku dajemy, * Prośmy także, byśmy kiedyś, jak tu na ziemi, * Mogli śpiewać Jemu chwałę, będąc zbawieni.
    1. ROZKWITNĘŁA SIĘ LILA, * A ta jest Panna Maryja, * Zrodziła nam Syna, * Wesoła dla wszystkich nowina.
    2. Porodziła Go w radości, * W panieństwa swego całości. * Wydala kwiat z siebie, * Którego początek jest w niebie.
    3. O święta Bogarodzico! * O, przenajczystsza Dziewico. * Tyś różdżka Jessego, * Dałaś kwiat zapachu wdzięcznego.
    4. Niezmazanaś grzechu plamą, * Stałaś się niebieską bramą, * Przez którą Bóg wchodzi, * Gdy się nam na ten świat dziś rodzi.
    1. SŁYSZĘ Z NIEBA MUZYKĘ i anielskie pieśni, * Sławią Boga, że się nam do stajenki mieści: * Nie chce rozum pojąć tego, * Chyba okiem dojrzy czego, * Czy mu to się nie śni.
    2. Słyszę z nieba muzykę, już ci to na jawie! * Wyśpiewują o takiej dziwnej Boskiej sprawie; * Że Bóg przyjął stan człowieka, * Majestatu się wyrzeka, * Ku ludzkiej naprawie.
    3. Pozwólcie mi, Mateńko szczęśliwa i święta, * Wziąć na ręce Syneczka, aby te rączęta, * Duszę moją zapaliły * I z więzienia uwolniły, * Zdjąwszy z onej pęta.
    1. ŚLICZNA PANIENKA JEZUSA ZRODZIŁA * Monarchę świata w żłobie położyła. * O żłobie, żłobie! Tronie Najwyższego! * W Tobie spoczęło zbawienie grzesznego.
    2. Matka Najświętsza zalewa się łzami, * Gdy Dziecię zziębłe tuli pieluszkami. * O nędzo nędzo, jak żeś mi jest droga, * Kiedy osłaniasz Syna Stwórcy, Boga.
    3. O Boże wielki, umysł mój za mały, * By pojął wszystko, co wyroki chciały. * O Panie, Panie, jak żeś niepojęty, * Jakie Twe prawa, jaki rozkaz święty!
    1. TRYUMFY KRÓLA NIEBIESKIEGO * Zstąpiły z nieba wysokiego, * Pobudziły pasterzów * Dobytku swego stróżów, * Śpiewaniem, śpiewaniem.
    2. Chwała bądź Bogu w wysokości, * A ludziom pokój na niskości; * Narodził się Zbawiciel, * Dusz ludzkich Odkupiciel, * Na ziemi, na ziemi, na ziemi.
    3. Zrodziła Maryja Dziewica * Wiecznego Boga bez rodzica, * By nas z piekła wybawił, * A w niebieskich postawił * Pałacach, pałacach, pałacach.
    4. Pasterze w podziwieniu stają * Tryumfu przyczynę badają. * Co się nowego dzieje, * Że tak światłość jaśnieje, * Nie wiedząc, nie wiedząc, nie wiedząc.
    5. Że to Bóg, gdy się dowiedzieli, * Swej trzody w polu odbieżeli, * Spiesząc na powitanie * Do Betlejemskiej stajni * Dzieciątka, Dzieciątka, Dzieciątka.
    1. W BOŻE NARODZENIE, WSZYSTKO SIĘ WESELI, * Radują się ludzie, radują anieli, * Chwała Panu chwała, śpiewa ziemia cała, * Witaj Jezu drogi.
    2. Śnieg łany pokrywa, bo przecież potrzeba, * W nowej szacie przyjąć Pana ziemi, nieba, * Który świat wybawił, w nędzy nie zostawił, * Witaj Jezu drogi
    1. W DZIEŃ BOŻEGO NARODZENIA, * Radość wszelkiego stworzenia, * Aniołowie się radują, * Jezusowi wyśpiewują, wyśpiewują.
    2. Niesłychana to nowina, * Panna porodziła Syna, * Syna Jednorodzonego, * Boga Ojca niebieskiego, niebieskiego.
    3. To Anieli oznajmują, * Do Betlejem pokazują, * Gdzie narodził się Zbawiciel, * Wszego świata Odkupiciel, Odkupiciel.
    4. Gdy pasterze usłyszeli, * Do stajenki pobieżeli, * Dzieciąteczku się kłaniają, * Podarunki oddawają, oddawają.
    1. W NARODZIN BOŻYCH ŚWIĘTY DZIEŃ, * Śpiewajmy Panu chwały Pieśń, * Chwałę śpiewajmy, serca Mu dajmy, * W narodzin Jego święty dzień.
    2. Śpiewom anielskim dajemy wtór, * Złączmy się z nimi w zgodny chór, * By rosła chwała Bogu wspaniała, * Przez naszych śpiewów zgodny wtór.
    3. By Ojcu za nas spłacić dług, * Leży w ubogim żłobie Bóg, * Tak On już wcześnie, za nas boleśnie * Oddaje Ojcu Swojemu dług.
    1. W ŻŁOBIE LEŻY, KTÓŻ POBIEŻY * Kolędować Małemu, * Jezusowi Chrystusowi * Dziś nam narodzonemu? * Pastuszkowie, przybywajcie, * Jemu wdzięcznie przygrywajcie, * Jako Panu naszemu.
    2. My zaś sami z piosneczkami * Za wami pośpieszymy, * A tak tego Maleńkiego * Niech wszyscy zobaczymy; * Jak ubogo narodzony, * Płacze w stajni położony; * Więc go dziś ucieszymy.
    3. Naprzód tedy, niechaj wszędy * Zabrzmi świat w wesołości, * Że posłany, nam jest dany * Emanuel w niskości; * Jego tedy przywitajmy, * Z Aniołami zaśpiewajmy: * Chwała na wysokości!
    4. Witaj, Panie, cóż się stanie, * Że rozkosze niebieskie * Opuściłeś, a zstąpiłeś * Na te niskości ziemskie? * Miłość moja to sprawiła, * By człowieka wywyższyła * Pod nieba empirejskie.
    1. W ŻŁOBKU NA SIANIE leży kochanie Dziecina, * Patrzy złocista, Matka przeczysta na Syna.
    2. Aniołów pienie światu zbawienie ogłasza, * Ludzi ubogich, pasterzy drogich zaprasza * Ludzi ubogich, pasterzy drogich zaprasza.
    3. Biegną do Pana i na kolana padają * I czyste dusze w pokorze, skrusze oddają * I czyste dusze w pokorze, skrusze oddają.
    4. A gwiazda złota już wzwyż migota i płonie, * Niech wie świat cały o przewspaniałej nowinie * Niech wie świat cały o przewspaniałej nowinie.
    5. Jadą Królowie, wielcy panowie, magnaty, * Blask od kamieni, szaty z czerwieni bogatej * Blask od kamieni, szaty z czerwieni bogatej.
    1. WESOŁĄ NOWINE BRACIA SŁUCHAJCIE * Niebieską Dziecinę ze mną witajcie * Ref.
    2. Bogu chwałę wznoszą na wysokości, * Pokój ludziom głoszą duchy światłości. * Ref.
    3. Panna nam powiła Boskie Dzieciątko, * Pokłonem uczciła to Niemowlątko. * Ref.
    4. Którego zrodziła, Bogiem uznała, * I Panną, jak była, Panną została, * Ref.
    5. Królowie na Wschodzie już to poznali, * I w judzkim narodzie szukać jechali, * Ref.
    6. Gwiazda najśliczniejsza ich oświeciła, * Do szopy w Betlejem zaprowadziła. * Ref.
      Ref: Jak miła ta nowina * Mów gdzie jest ta Dziecina, * Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
    1. WITAJ JEZU, UKOCHANY * Na zbawienie ludziom dany, * Witaj, miłe Dzieciąteczko, * Witaj, śliczne Panięteczko, * Ref.
    2. Witaj, o klejnocie drogi, * Czemuś tak bardzo ubogi? * Leżysz w stajni położony * I w pieluszki owiniony. * Ref.
    3. Ach, dobroci niesłychana, * Ach, miłości niewidziana. * Cóż ja widzę, ach, mój Boże, * Twardy żłób, to Twoje łoże. * Witaj Jezu, witaj Jezu! * Ref.
      Ref: Witaj Jezu, witaj Jezu!
    1. WITAJMY JEZUSA, NAM NARODZONEGO, * W ubogiej stajence w żłobie złożonego; * Który leży bez odzieży, * Osioł z wołem Jego społem * Parą grzeją.
    2. Któż Ci jest przyczyną, mój Jezu kochany? * Od kogoś na ten świat w tę nędzę przysłany? * Tyś Pan nieba, czegóż trzeba * Tu na ziemi, między tymi * Bydlętami?
    3. Za co Twój Majestat tak jest poniżony? * Przed którym najwyższe zwykły padać trony * Na kolana, wielbiąc Pana, * Stwórcę swego i wiecznego * Szczęścia Dawcę.
    1. WITAJŻE, DZIECIĄTECZKO z Panny narodzone, * W ubogim żłóbeczku na sianie złożone, * Witaj, Królu nieba, Boże nieskończony, * Zawitaj nasz Zbawco nieprzezwyciężony.
    2. Chwalą Go dziś wszyscy niebiescy Duchowie, * Sławią pod niebiosa święci Aniołowie; * Bo Jezus maleńki, Jezus ukochany, * Z nieba na świat zstąpił, ludziom pożądany.
    3. Chwałę Mu oddają prości pastuszkowie * I dary składają ze Wschodu Królowie; * Chwalmy i my Dziecię, Jezusa małego, * Dziś z Panny Przeczystej nam narodzonego.
    1. WIWAT DZISIAJ BOSKIEJ ISTOŚCI, * Gdy zstępuje z nieba niskości: * Już się ono spełniło, * To co w proroctwach było, * Wesoło na ziemi, * Gdy Boga widzimy, * Krzyknij, świecie, z wielkiej radości.
    2. Już Proroków pismo spełnione, * Gdy widzimy Słowo wcielone; * Każdy się dziś weseli, * Gdy słyszy, że Anieli * Bogu wyśpiewują, * Pokój oznajmują; * Serce całe radość przenika.
    1. WSTAŃCIE, WSTAŃCIE, PASTERZE MILI, * Boże Dzieciątko w stajence kwili. * Spieszcie się, śpieszcie do tej Dzieciny, * Ona wam wszystkie odpuści winy * Życie Ojcu na krzyżu złoży, * I śmiercią swoją niebo otworzy.
    2. Biegną, biegną wierni druhowie, * Drogę wskazują im Aniołowie. * W stajence Bogu pokłon oddali * I dary serca ofiarowali. * Dziecię Jezus im błogosławi. * A oni pewni, że wszystkich zbawi.
    3. Gwiazda, gwiazda nad stajnią płonie, * Ona świeciła w dalekiej stronie, * Za jej promieniem Królowie biegli * W końcu Chrystusa tutaj spostrzegli * Mirrę, złoto, kadzidło dali, * W małej Dziecinie Boga uznali.
    4. Śpieszmy, śpieszmy do tej stajenki, * Gdzie Bóg zrodzony z czystej Panienki. * WItajmy, prośmy Bożą Dziecinę! * Niech błogosławi naszą krainę, * Niech nas wesprze w każdej potrzebie, * Stąd zaś zabierze do chwały w niebie.
    1. WŚRÓD NOCNEJ CISZY głos się rozchodzi: * Wstańcie, pasterze, Bóg się wam rodzi, * Czym prędzej się wybierajcie, * Do Betlejem pośpieszajcie, * Przywitać Pana.
    2. Poszli, znaleźli Dzieciątko w żłobie * Z wszystkimi znaki, danymi sobie. * Jako Bogu cześć Mu dali, * A witając zawołali * Z wielkiej radości:
    3. Ach witaj, Zbawco z dawna żądany, * Wiele tysięcy lat wyglądany! * Na Ciebie króle, prorocy * Czekali, a Tyś tej nocy * Nam się objawił".
    4. I my czekamy na Ciebie, Pana, * A skoro przyjdziesz na głos kapłana, * Padniemy na twarz przed Tobą, * Wierząc, żeś jest pod osłoną * Chleba i wina.
    1. Z NARODZENIA PANA dzień dziś wesoły, * Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły; * Radość ludzi wszędzie słynie * Anioł budzi przy dolinie, * Pasterzy, co paśli pod Borem woły.
    2. Wypada wśród nocy ogień z obłoku. * Dumają pasterze w takim widoku; * Każdy pyta: Co się dzieje? * Czy nie świta, czy nie dnieje? * Skąd ta łuna bije, tak miła oku?
    3. Ale gdy anielskie głosy słyszeli, * Zaraz do Betlejem prosto bieżeli; * Tam witali w żłobie Pana, * Poklękali na kolana * I oddali dary, co z sobą wzięli.
    1. Z NIEBA WYSOKIEGO BÓG ZSTĄPIŁ NA ZIEMIĘ, * Ażeby do niego przywiódł ludzkie plemię. * Bierze osobę dzieciny, * Opłakuje ludzkie winy * Syn Boga jedyny.
    2. Zniża swój Majestat Król całego świata, * Opuszcza tron nieba, a z ludźmi się brata. * Bóg niezmierny, w ciele mały, * Zapomina Bóstwa chwały, * By świat zbawił cały.
    1. ZAJAŚNIAŁA CUDNA ZORZA nad szopą Betlejemską, * Anioł głosi cuda Boże, nad krainą ziemską: * Wstańcie bracia pastuszkowie, Zbawca się narodził, * By wam smutek w radość zmienił, przykry los osłodził, * Śpieszcie się pasterze mili, Panu dary zanieście * Do Betlejem w jednej chwili, przywitać to Dziecię.
    2. Witaj Jezu narodzony, dla nas poniżony, * Któryś zstąpił z wysokości, na ziemskie niskości. * Cieszcie się ludzie ubodzy z tej wielkiej nowiny, * boście temu Panu drodzy, wszak wam zgładzi winy. * Gwiazda świeci wam na niebie i wskazuje drogę, * Którą idąc każdy sobie, znajduje życie błogie.
    1. ZJAWIŁO SIĘ NAM DZIŚ COŚ NOWEGO, * Pokój na ten świat przynoszącego. * O czym głosili i roznosili. * Anieli, Anieli, Anieli.
    2. Chwała bądź Bogu na wysokości, * A ludziom pokój na tej niskości! * Dziwna nowina, zrodziła Syna * Maryja, Maryja, Maryja.
    3. Pasterze zaraz prędko śpieszyli, * A do Betlejem miasta przybyli; * Tam wraz witali, dary składali * Dzieciątku, Dzieciątku, Dzieciątku.